Rozdział drugi : Podobasz mi się

Rozdział drugi: "Podobasz mi się"

      Ubrałem na siebie czerwoną koszulę w kratkę i czarne, porwane spodnie, idealnie do mnie dopasowane . Uczesałem włosy, po czym delikatnie je poczochrałem, jak miałem w zwyczaju. Pryskałem gotową fryzurę lakierem, gdy usłyszałem charakterystyczny dźwięk mojego telefonu, oznaczający przyjście wiadomości.

     Dokończyłem układanie włosów i zamknąłem za sobą drzwi. Wyjąłem z kieszeni telefon i odczytałem esemesa:

Wiadomość od Louis x

Hej mam nadzieję, że się nie rozmyśliłeś i przyjdziesz. Czekam w parku :)

     Przeczytałem wiadomość i momentalnie na moją twarz trafił szeroki uśmiech.

     Spojrzałem na zegarek i pośpiesznie nałożyłem na siebie swoje odrobinę zniszczone buty. Wyszedłem z mieszkania, dokładnie zamykając drzwi na klucz i kompletnie zapominając o tym, że w sypialni jest Liam ze swoim chłopakiem.

   - Nie będę ich budził - pomyślałem.

     Wyszedłem na zewnątrz. Przeszedłem przez ulicę i mijając kolejne sklepy, zacząłem zastanawiać się, o czym będę rozmawiać z Louisem i jak będę miał się zachować.

     Rozmyślając, nie zauważyłem, że dotarłem już do parku. Rozglądnąłem się i ujrzałem idącego w moją stronę chłopaka. Przyglądał mi się i wesoło uśmiechał.

   - Och, cześć - powiedziałem, rumieniąc się z niewiadomego powodu.

   - Witaj, proszę - rzekł szatyn i podał mi bukiet pięknych, czerwonych róż. 

   - Nie trzeba było - odparłem i uśmiechnąłem się.

   - Trzeba było. Usiądziemy? - spytał, wskazując na niewielką ławkę koło fontanny. 

   - Jasne.

     Poszliśmy w stronę ławki, a pomiędzy nami zapadła niezręczna cisza.

   - Umm, więc jesteś gejem? -zapytał chłopak, unikając mojego wzroku.

   - Tak - odpowiedziałem i usiadłem obok niego.

   - Pójdziemy do tej kawiarni koło kina?

   - Tak, z chęcią.

                                                                             ***

   - Wiesz, bardzo mi się podobasz - usłyszałem jego anielski głos. Jakie to miłe, że postanowił odprowadzić mnie do domu.

     Nie odpowiedziałem. Doszliśmy do mojego bloku (niestety moje zarobki nie pozwalały mi na zakupienie domu jednorodzinnego).

   - Tutaj mieszkam, razem z moim współlokatorem - wyjaśniłem.

   - Um, przepraszam nie wiedziałem, że kogoś masz - tłumaczył się spanikowany chłopak. 

   - Nie! - krzyknąłem natychmiastowo. - To jest mój przyjaciel, po prostu mieszkamy razem, nie podoba mi się. I w sumie ma kogoś.

   - Ma dziewczynę? - zapytał zaciekawiony Louis.

   - Nie, chłopaka, dzisiaj u nas nocował. On też jest gejem - zaśmiałem się.

   - Dobra, nie będziemy tu stali. Ja już pójdę - powiedział chłopak i odwrócił się do mnie plecami.

   - Louis! - krzyknąłem a kiedy chłopak się odwrócił, wpiłem się w jego usta a po chwili poczułem, że wsuwa język pomiędzy moje wargi i kładzie ręce na moich biodrach.

     W końcu oderwaliśmy się od siebie.

   - Ty też mi się podobasz - odwróciłem się i wszedłem do klatki schodowej.

*Oczami Zayna *

     Leżałem wtulony w Liama, całując jego szyję, kiedy usłyszałem, że ktoś wchodzi do domu. Oderwałem się od niego, na co usłyszałem tylko smutne jęknięcie. Wstałem i udałem się do kuchni, gdzie siedział uśmiechnięty od ucha do ucha Harry.

   - I jak było? - spytałem, ale już sama jego mina zdradzała odpowiedź.

   - Um, spoko.

   - No gadaj, przeleciałeś go?

   - Nie! Tylko pocałowałem! Rozumiesz, że on też mnie pocałował? - wybuchł Harry, uśmiechając się.

   - To świetnie! - przytuliłem się do niego - W końcu kogoś masz!

   - Nie ma mnie przez chwilę, a ty już mnie zdradzasz - mruknął Liam, patrząc na nich.

   - Harry pocałował tego chłopaka! 

   - Oooo, i jak?- Liam podszedł do rumieniącego się Harry'ego.

   - No nic, Louis oddał pocałunek - Harry spuścił wzrok.

   - Harry się rumieni - zaśmiałem się.

   - Nie rumienię się! - bąknął - Muszę iść do pracy, zaraz moja zmiana. Odwieziesz mnie? - spytał Harry i spojrzał na Liama.

   - Jasne, stary, tylko się ubiorę - Liam poszedł do sypialni, a ja za nim, zostawiając Harry'ego samego .

   - Jesteś dumny z naszego chłopaka? - objąłem Liama od tyłu.

     Odwrócił się i przywarł do moich warg, delikatnie je muskając - Jasne.

                                                                            ***

*Oczami Harry'ego* 

     Wysiadłem z samochodu i pożegnawszy się z chłopakami, poszedłem do sklepu.

   - Dzień dobry - przywitałem starsze klientki. 

     Poszedłem do magazynu i ubrałem swój mundur. Następnie stanąłem przy kasach i powróciłem do moich codziennych czynności - patrzyłem, czy nikt nie wynosi nielegalnie rzeczy ze sklepu.

     - Witam - usłyszałem głos Louisa. Odwróciłem się do niego i poczułem, że moje policzki zaczynają mnie palić.

     Uśmiechnąłem się do niego.

     Louis przeszedł koło mnie, po drodze szepcząc mi do ucha: 

   - Przeleciałbym cię w tym mundurze - przejechał kciukiem po mojej dłoni i zniknął za półkami.

     Poczułem, że mój członek twardnieje, na co zarumieniłem się jeszcze bardziej.

   - Czemu on tak na mnie działa? - spytałem sam siebie.

     Chłopak ponownie wyłonił się zza wieszaków.

   - O której kończysz? - szepnął. 

     Spojrzałem na zegarek.

   - Za piętnaście minut - schowałem komórkę 

   - Czekam przed sklepem - zauważywszy, że moje spodnie coraz bardziej przypominają namiot, otarł się delikatnie o mnie i wyszedł. Czułem, że moje policzki są na maksa czerwone, a ludzie przechodzący obok dziwnie mi się przyglądają.

10 minut 

5 minut

   - Nareszcie - pomyślałem. 

     Poszedłem do magazynu i przebrałem się. 

     Wyszedłem na zewnątrz i wzrokiem zacząłem szukać chłopaka. Nie znalazłem go i już zamierzałem pójść, gdy nagle poczułem czyjeś dłonie na moich oczach. 

     Odwróciłem się i uśmiechnąłem do chłopaka. Delikatnie musnąłem jego usta . 

   - Ktoś się chyba podniecił - powiedział, na co spuściłem wzrok.

____________________________________________________

Hej , macie tutaj drugi rozdział . Mam nadzieję , że się podoba

Bardzo przepraszam , że dodałam tak późno . 

Mam nadzieje, że następny będzie na czas :)